NEWSFEED RTL Z:

NEWS:

    De wereld in 2020

    • 1/20/2020

    Boven.png

    Beleggen is een uitruil van zekerheden… 

    Het jaar 2019 is sterk geëindigd met beurskoersen die wereldwijd door het plafond gingen. Of 2020 hetzelfde voor de belegger zal brengen is echter twijfelachtig. Maar laten we met het goede nieuws beginnen. De kans op een heuse recessie in 2020 is geleidelijk aan verminderd. Dat is vooral te danken aan een zogeheten accomoderend beleid van centrale banken wereldwijd waardoor de rente extreem laag blijft. Het ziet er niet naar uit dat centrale banken hun beleid in 2020 fundamenteel zullen wijzigen.

     De onzekerheden zijn echter groot. Zo is het erg twijfelachtig of de handelsoorlog tussen China en de Verenigde Staten daadwerkelijk harmonieus opgelost zal worden. 

    Een voortsudderende handelsoorlog is slecht nieuws voor de wereldhandel die steeds meer geplaagd wordt door vormen van protectionisme. Andere landen en regio’s proberen zich immers te wapenen tegen de negatieve effecten van de handelsoorlog. Een belangrijk slachtoffer van het oplevend protectionisme is Europa, dat -met Duitsland voorop- sterk op de export georiënteerd is.

    Een tweede hinderpaal voor een mooi 2020 zijn de bedrijfswinsten. De groei ervan gaat in 2020 verder omlaag. Deels is dat opnieuw het gevolg van de handelsoorlog, die vooral de exportsector zwaar treft. In de Verenigde Staten zijn in 2020 bovendien de positieve effecten van de belastingmaatregel uit 2018 helemaal opgesoupeerd. Maar ook demografische veranderingen spelen een rol. Het aanbod van werknemers daalt in belangrijke regio’s als Europa, China en de VS met alle gevolgen van dien. De kosten stijgen en de productiviteits-groei is te gering om de stijgende kosten te compenseren.

    Wat raadt ER Capital u onder deze omstandigheden aan? Aandelen blijven favoriet, maar wel binnen een duidelijk afgebakend terrein. We kiezen voor kwaliteitsaandelen met goede marktposities, een behoorlijk dividend en goede waardering. Het TINA (There Is No Alternative) adagium blijft van kracht.

     Obligaties dienen om de volatiiteit van uw portefeuille te verlagen. Wij zijn genoodzaakt om over de grens te kijken om tot acceptabele rendementen te komen. Het valuta risico nemen wij maar deels voor lief.

     Zo bezien is beleggen een uitruil van zekerheden. We ruilen een zekere huidige situatie (cash en nauwelijks rendement) in voor een onzekere, maar naar verwachting betere toekomst. Naarmate de toekomstverwachting beter is, zijn we bereid meer zekerheden uit het heden naar de toekomst te verschuiven. De grote beloning in dit verhaal is het feit dat rendementen en dividenden samengesteld optellen, met andere woorden rendementen neemt exponentieel toe in de tijd. En risico’s vlakken af met de tijd. 

    De crux is de tijd. Hoe meer u ervan heeft, hoe meer u profiteert.

    ER Capital.jpg

    De wereld in 2020

    De wereldeconomie blaakt niet van gezondheid. Dat komt door een zwakkere wereldhandel en lagere industriële activiteiten. De groei van de wereldhandel is in de loop van 2019 nagenoeg naar 0 gedaald. Dat is in een lange reeks van jaren niet voorgekomen. Voor de komende jaren ligt daarom maar een beperkt mondiale bbp-groei in het verschiet van minder dan 3%.

    De economische zwakte wordt breed gedragen. Dat maakt het weer aannemelijk dat centrale banken in de loop van 2020 kunnen besluiten om de rente verder te verlagen. Als puntje bij paaltje komt, zal ook de ECB hiertoe besluiten.

    Figuur 1 Groei wereldhandel op laagste punt in bijna tien jaar

    Figuur 1.png 

    De verminderde vooruitzichten kunnen het gevolg zijn van een conjunctuuromslag, maar zeker ook van de voort etterende handelsoorlog tussen de VS en China. Hoewel er in december 2019 de eerste stappen gezet zijn om de geschillen tussen beide landen op te lossen, mogen we geen al te hoge verwachtingen koesteren op een totaaloplossing. Daarvoor zijn de geschillen te groot en te diepgravend. Daarom zal de wereld ook in 2020 te lijden hebben van deze troebelen en de daaruit voortvloeiende onzekerheden. Dat vertaalt zich bijna automatisch in lagere groeicijfers.

     

    Outlook VS in 2020

    Het afgelopen jaar 2019 oogde eigenlijk helemaal niet zo goed voor de VS. De positieve effecten van de belastingverlaging zouden in 2019 minder en minder een rol spelen. Daar kwam nog bij dat de Fed aan het einde van 2018 de rente enkele malen had verhoogd. Die twee factoren gecombineerd deden de vrees groeien, dat de VS in de loop van 2019 of in 2020 in een recessie zou kunnen belanden. Die vrees werd nog verder aangewakkerd toen in mei de handelsoorlog opnieuw opflakkerde.

    Aan het einde van 2019/begin 2020 ziet de wereld er voor de Amerikaanse economie weer een stuk hoopvoller uit. De Fed heeft duidelijk gemaakt voorlopig niet meer na te denken over verdere renteverhogingen, eerder liggen nieuwe renteverlagingen in het verschiet. Daarnaast lijken de eerste stappen gezet op weg naar een regeling van de handelsoorlog.

    Dankzij deze ontwikkelingen kan 2020 opnieuw een mooi jaar worden voor de economie en kan in het gunstigste geval de economie bovengemiddeld groeien met een percentage dat ligt tussen 2,25% – 2,5%. Er zijn zelfs tekenen waarneembaar die aannemelijk maken dat dit bovengemiddeld percentage niet uit de lucht is gegrepen. Zo lijkt de huizenmarkt weer op te bloeien. Dankzij de soepelere financiële omstandigheden kan de hypotheekrente omlaag. Evenals in Nederland is de vraag naar huizen in de VS groter dan het aanbod. Een tweede niet te onderschatten factor is het optimisme bij de consument. Die wil nog steeds graag zijn portemonnee trekken. Dat optimisme is te danken aan een sterke arbeidsmarkt en een gemiddelde loonstijging van 3%. Bovendien blijft de inflatie laag en floreren beurzen. Die uitgavedrift kan de terugval in investeringen ruimschoots compenseren. Ook belangrijk is, dat bedrijven klaar zijn met de afbouw van hun voorraden.

    Figuur 2 Vraag en aanbod op de Amerikaanse huizenmarkt loopt sterk uiteen

    Figuur 2.png

    En dan is er nog de dienstensector in de VS. Die is goed voor 80% van de economie. Die dienstensector is vooral binnenlands georiënteerd. Daardoor heeft ze minder last van de handelsoorlog en kan dus ook in 2020 doorgroeien.

    Toch is het nog veel te vroeg om halleluja roepend 2020 binnen te stormen. Er zijn wel degelijk wolken zichtbaar aan de Amerikaanse economische hemel. Recent onderzoek suggereert dat de arbeidsmarkt wel eens over haar hoogtepunt heen kan zijn. De kleine bedrijven nemen niet langer mensen aan, maar beginnen ze te ontslaan. Omdat het vaak gaat om werknemers in de zogeheten gig-economie, dringen die cijfers wat minder gemakkelijk en snel de arbeidsstatistieken binnen. Het is echter een allesbehalve geruststellend gegeven, dat het consumentenvertrouwen in de loop van 2020 kan ondergraven.

    Figuur 3 Effecten handelsoorlog kunnen in 2020 geleidelijk verdwijnen

    Figuur 3.png

    En dan is er de optimistische veronderstelling dat een beëindiging van de handelsoorlog een impuls zal betekenen voor de investeringsbereidheid. Onderzoek van de Atlanta en Philadelphia Reserve Bank zet grote vraagtekens bij dit optimisme. Investeringen bewegen zich op het lage niveau van 2011 en 2015. Verontrustend is ook dat budgetten voor R&D amper of niet groeien. Dat betekent vooral weinig goeds voor de techsector.

    De kracht van de groei van de economie is dus met nogal wat mitsen en maren omgeven. Dat is op zich niet vreemd. Zoals de natuurkundige Niels Bohr ooit zei: voorspellen is moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat.

    Hoe het ook zij, voorspellers zijn gematigd tot echt positief als het over de Amerikaanse economie gaat. Toch valt niet uit te sluiten dat de VS in 2020 in een milde recessie belanden. Hoe groot die kans is, leest u in het hoofdstuk This time it’s different!

     

    China en Japan in 2020

    Zal China in 2020 in staat zijn om de kwakkelende wereldeconomie op sleeptouw te nemen, zoals eerder in dit decennium het geval is geweest? De kans daarop is niet zo groot. Eerdere grootschalige stimuleringsprogramma’s hadden duidelijke negatieve aspecten, zoals een oververhitte vastgoedmarkt en grootschalige schuldenopbouw.

    Met gerichte stimuleringsprogramma’s zal de overheid ook in 2020 proberen vooral de uitwassen uit het recente verleden te voorkomen. Het gaat om kwaliteit en niet om kwantiteit. De overheid zal er proberen voor te waken dat er veel krediet stroomt. Daar is nog steeds veel overcapaciteit en in sommige sectoren groeit een gebrek aan competitief vermogen.

    Met haar selectief beleid neemt diezelfde overheid op de koop toe, dat de groei niet veel verder zal komen dan op zijn hoogst 6%.

    Van de Chinese consument is in 2020 weinig positiefs te verwachten. Hij gaat vaak gebukt onder grote hypotheekschulden. Daarbij komt nog, dat voor veel werknemers de baanonzekerheid groeit. Ook dat nodigt niet uit om royaal de portemonnee te trekken om zo de economie te ondersteunen.

    Figuur 4.png

     

    De buurlanden zullen in 2020 minder te lijden hebben van de groeivertraging dan in 2019. De groeivertraging en de handelsoorlog hadden een daling van de Chinese importen tot gevolg. China beantwoordde de Amerikaanse uitdaging met een beleid van muntverzwakking. Als de handelsoorlog niet escaleert, ligt een verdere muntverzwakking niet meer voor de hand.

    Voor Japan is er evenmin een wenkend perspectief in 2020. De relatief sterke groei gaat in 2020 naar alle waarschijnlijkheid afzwakken. Dat is te wijten aan een btw-verhoging van 8% naar 10%. Japan heeft slechte ervaringen met btw-verhogingen. In 2015 belandde het land daardoor zelfs in een recessie. Daar lijkt nu minder kans op. Japan heeft maatregelen genomen om de schade zoveel mogelijk te beperken, maar per saldo zal het effect van de verhoging negatief zijn. In hoeverre de schade gecompenseerd wordt door een instroom van toeristen vanwege de Olympische Spelen is nog steeds een vraagteken!

     

    De Eurozone in 2020

    Het afgesloten jaar, 2019, is niet bepaald vlekkeloos verlopen. De eurozone kreeg te kampen men een afnemende vraag vooral uit Azië. Dat was deels te wijten aan de handelsoorlog maar toch ook door een vertragende economische groei in China. De automobielindustrie zag zich gesteld voor specifieke Chinese beleidsmaatregelen.

    Tegenover een zwakke buitenlandse vraag stelde zich een aantrekkelijk binnenlandse dynamiek. Die leunde op positieve ontwikkelingen op de arbeidsmarkt gekoppeld aan loonstijgingen, lage rentes en een sterk consumentenvertrouwen.

    Figuur 5 Eurozone leunt op groeiende werkgelegenheid

    Figuur 5.png

     

    Of deze gelukkige trends in 2020 aanhouden, is zeer de vraag. In grote lijnen zal dat wel het geval zijn, maar de dynamiek wordt minder. De groei van de werkgelegenheid zal afzwakken nu die de graad van voor de crisis benadert. Sowieso lijkt de wereldeconomie verder te vertragen en dat heeft zijn effecten op de vraag naar goederen en diensten. Door loonstijgingen komen marges onder druk. Dat kan in combinatie met een toegenomen onzekerheid onder producenten en een zwakkere orderpositie de invsteringsgroei remmen.

    De afname in de vraag naar krediet door bedrijven is daar trouwens ook een aanwwijzing voor.

    De locomotief hort

    Het wel en wee van de Eurozone wordt voor een groot deel bepaald door Duitsland, de locomotief van de Europese economie. Die locomotief hort en stoot, omdat de Duitse economie evenals die van Nederland export georienteerd is. Hierboven hebben we kunnen lezen, dat de vraag van buiten de eurozone in 2019 te wensen overliet. Los van de zwakke vraag kampt Duitsland nog met een extra probleem. De zwakke vraag treft vooral de industrie. Die weegt in Duitsland veel zwaarder dan in de rest van de Eurozonelanden. 

    Bovendien leunt de maakindustrie in Duitsland ook nog eens zwaar op de automobiel. Duitsland exporteert ook nog eens veel auto’s naar de VS en China.

    De export naar die twee landen is in 2019 fors ingezakt. Dat inzakken is deels het gevolg van de handelsoorlog en deels aan het inzakken van de vraag vanuit China. In 2017 zijn de belastingvoorelen voor het kopen van een auto komen te vervallen en vervangen door verscherpte emissiestandaarden. Het is daarmee nog maar zeer de vraag of een beeindiging van de handelsoorlog een forse impuls gaat geven aan de Duitse export naar China. De mooie jaren 2013 – 2016 lijken voorlopig echt verlden tijd geworden.

    Figuur 6 Sterke afname autoverkopen in China

    Figuur 6.png

    Vooruitblik

    De verwachtingen voor de eurozone zijn derhalve niet hooggespannen. Als het in Duitsland regent, dan druppelt het in Nederland. Die stelregel kennen we allemaal en die stelregel is van toepassing op heel de Eurozone. Waar de Eurozone over 2019 met iets meer dan 1% zal groeien, is dat voor 2020 een hele opgave en voor 2021 waarschijnlijk onhaalbaar.

    Het is echter ook niet uitgesloten. Een echte, langdurige oplossing van het handelsconflict kan een positieve impuls voor het ondernemersvertrouwen zijn. De vraag zal dan waarschijnlijk aansterken. Als dan ook nog eens een recessie uitblijft in de VS, dan wordt het beeld een stuk rooskleuriger.

    Mocht dat mooie vergezicht een vergezicht blijven, dan zouden eurozonelanden en Duitsland voorop kunnen besluiten fiscaal te gaan stimuleren. Zeker Duitsland heeft hiertoe de middelen. Voorlopig lijkt echter de politieke wil te ontbreken. Dat kan echter snel gaan veranderen, als massaontslagen in de Duitse industrie gemeengoed worden. Als bovendien de positie van de huidige regering Merkel verder ondergraven wordt door oppositie van buitenaf, maar ook van binnenuit, dan kan plotseling veel! Als Duitsland gaat stimuleren dan profiteert heel de eurozone en de rest van Europa.

     

     

    Nederland binnen Europa

    Nederland behoorde de afgelopen jaren tot de beste jongetjes van de klas. In 2017 en 2018 groeide de economie met respectievelijk 3% en 2,5%. Het tempo van groei valt dit jaar terug naar 1,7% om in de jaren daarna verder terug te zakken naar 1,4% en 1,1%. De oorzaken voor de groeivertraging zijn grotendeels dezelfde als voor de rest van de Eurozone. Het handelsconflict zorgt voor internationale onzekerheid, een no deal Brexit loert en dan vertraagt de VS ook nog eens en is zelfs een recessie niet langer ondenkbaar.

    Figuur 8.png

    Het is tenslotte niet uit te sluiten, dat private en publieke investeringen in 2020 gaan vertragen door problemen rondom stikstof en PFAS. Ook in Nederland is het vooral de industrie die te lijden heeft van de internationale malaise. Die is immers sterk export georiënteerd. Het is dan ook niet vreemd dat het vertrouwen in deze sector sterk gedaald is in de loop van dit jaar. De problemen rondom de stikstofemissies en de met PFAS vervuilde grond treft niet alleen de bouw, maar zullen ook in andere sectoren merkbaar zijn. Uiteindelijk blijven alleen de consument en de overheid over om de economie te schragen. Gelukkig begint de koopkracht te stijgen door hogere reële lonen.

     

    This time it’s different

    Misschien wel de meest prangende vraag op de financiële markten is of de VS in 2020 na ruim tien jaar in een recessie zullen belanden? In de loop van 2019 is de angst voor een recessie minder en minder geworden. Uit een enquête van Bloomberg valt af te leiden, dat aan het einde van 2019 de mediane voorspeller de kans op een recessie in 2020 op 33% schatte.

    Volgens de analisten van Goldman Sachs is op dit percentage het nodige af te dingen. Hun stelling is, dat veel voorspellers leunen op verouderde modellen. In deze modellen wegen factoren als werkloosheid en een vlakke yieldcurve spelen een doorslaggevende rol.

    Figuur 9 Het model voorspelt een kans op recessie van 20%. Dat is beneden consensus.

     Figuur 9.png

    Goldman Sachs is daarom 100 jaar terug gaan kijken om de aard van recessies beter te begrijpen. Achterliggend was de vraag of we ons anno 2020 nog steeds zorgen moeten maken om factoren die in het verleden een doorslaggevende rol speelden en dat nu nog doen.

    De historische les is, dat zulks niet meer het geval is. De economie is fundamenteel van aard veranderd, zo luidt de boodschap. In de naoorlogse recessies speelde inflatie als gevolg van economische oververhitting, gevolgd door stevige monetaire verkrapping, een hoofdrol. Inflatie is echter niet langer een probleem nu centrale banken met succes een beleid hebben ontwikkeld waarbij een inflatie van 2% doel en bovengrens is.

    Nu inflatie geen dringend probleem meer is hebben twee factoren uit het verleden aan gewicht ingeboet. Een lage werkloosheid is nu veel minder een aanjager voor inflatie en dus van snelle renteverhogingen. Als gevolg van een lagere inflatoire volatiliteit zullen vlakke of  inverse yield curves vaker voorkomen maar tegelijkertijd ook een geringere voorspellende waarde hebben. De tweede les is echter minder geruststellend. De kans op financiële schokken neemt echter weer wel toe. Dat is te wijten aan de grote verwevenheid van de internationale financiële markten, maar ook het gegroeide belang van vermogen ten opzichte van inkomens.

    Dit vraagt om goed toezicht om financiële excessen sneller in de gaten te krijgen. Het gaat dan om zaken als waarderingen die over de top zijn of om onbalansen binnen sectoren. Volgens de analisten spelen zulke zaken op de rand van 2020 niet.

    De studie heeft ook opgeleverd, dat schuldposities in de private sector een nuttige maatstaf zijn voor financieel risico. Dat risico kan recessies en financiële crises uitlokken in zowel de VS als daarbuiten. Als in de private sectoren een deficit optreedt, dan moeten bedrijven en consumenten schulden op zich te nemen om de uitgaven op peil te houden. Dit gebeurt vaak wanneer assets buitengewoon in prijs stijgen zoals ten tijde van de huizenbubbel in het eerste decennium van deze eeuw. In zulke gevallen wordt de vraag heel gevoelig voor prijsdalingen van assets en voor het voorhanden zijn van voldoende kredietfaciliteiten.

    Wanneer er een kink in de kabel komt, kan het financieel systeem in een neerwaartse vicieuze cirkel belanden. Een lagere vraag heeft gevolgen voor de output, voor de werkgelegenheid, voor de winsten om uiteindelijk te ontaarden in een financiële crisis. Op dit moment is er van een dergelijke dreigende situatie absoluut geen sprake. De private sector steunt nog steeds op een gezond financieel surplus, aldus Goldman Sachs. Vooral de huishoudens doen gezond aan, evenals een meerderheid van sectoren.

     Figuur 10 De private sector staat er nog gezond voor

     Figuur 10.png

    Op basis van de uitkomsten van het historisch onderzoek heeft Goldman Sachs een nieuw model ontwikkeld, waarin de structurele veranderingen in de economie ten volle tot hun recht komen. Het nieuwe model laat zien, dat de kans op een recessie in 2020 geen 33% maar slechts 20% is.

    Hoewel Goldman Sachs begrijpelijkerwijs in zijn nopjes is met deze uitkomst, signaleert de bank tegelijkertijd toegenomen risico’s mocht een recessie zich aandienen. Daarvoor noteren de analisten drie factoren. De eerste is, dat de hoge schuldenlast van de grote corporates de effecten van een recessie kunnen verdiepen. De kredietmarkten zouden kunnen stilvallen. Het tweede risico van belang is de schulden en tekorten bij de federale overheid. Die zouden beleidsmakers ervan kunnen weerhouden fiscale stimulering als bestrijdingsmiddel in te zetten. Het derde risico is dat door de extreem lage rente de centrale bank amper mogelijkheden heeft om het monetaire wapen in te zetten. Hoeveel lager kan de rente nog en hoeveel rentestappen zijn nog mogelijk?

     

    Investment Outlook 2020 ER Capital

    Het jaar 2019 is uiteindelijk toch een mooi jaar geworden voor de aandelenbelegger. 

    De MSCI World Index noteert over de eerste 10 maanden van dit jaar een plus van 20%. Dat is een bovengemiddelde uitkomst. Het ziet er naar uit dat ook 2020 een positief jaar kan worden, zij het minder uitbundig dan 2019.

    De uitkomsten over het nieuwe jaar zijn met veel onzekerheden omgeven. Zal de handelsoorlog tussen China en de VS gaan verflauwen? Komt er een harde of zachte Brexit? Ook vinden er in 2020 verkiezingen plaats in de VS. De echte gevolgen van die verkiezingen zullen echter vooral in 2021 neerslaan.

    Als deze en andere onzekerheden positief uitvallen, dan kan 2020 opnieuw een mooi jaar worden, zoals boven gesteld. Dat zal zeker het geval zijn als centrale banken hun soepel monetair beleid voortzetten. Het lijk vooralsnog niet echt denkbaar dat bijvoorbeeld de Fed de rente gaat verhogen in 2020. Er zijn echter ook voldoende factoren die bijdragen aan een gematigde ontwikkeling van de winst van bedrijven.

    Een belangrijke factor is een toenemende druk op de marges. Zeker in de VS hebben bedrijven een ongekende reeks van mooie jaren achter de rug. Een zeer gematigde loonontwikkeling pakte heel positief uit voor de winst en omzet. De belastingverlaging van 2018 deed er nog eens schepje bovenop. Aan alle goede en mooie dingen komt ooit een einde. Dat kan in 2020 het geval zijn. De positieve effecten van de belastingverlagingen zijn opgesoupeerd. Daar komt nog bij, dat lonen overal in de Westerse wereld en dus ook in de VS gaan stijgen. De stijging van de productiviteit blijft naar verwachting achter bij de loonstijging.

    Voorkeur voor aandelen

    Als dit scenario uitkomt, dan zal de winststijging in de diverse regio’s van de wereld beperkt blijven. Met een gemiddelde groei van de winst per aandeel van 6% is de VS ook in 2020 de beste markt om in te beleggen. De opkomende markten doen het goed met een gemiddelde groei van de WpA met 5% en Europa hobbelt achteraan in het peloton met een gemiddelde groei van 3%.

    Positief voor aandelen kan zijn, dat een vermindering van de geopolitieke spanningen het ondernemersvertrouwen gaat stimuleren. Daardoor kunnen bijvoorbeeld investeringen omhoog en kan de industriële productie gaan herstellen in 2020. Het is trouwens niet uit te sluiten, dat Europa in de loop van 2020 overgaat tot fiscale stimulering. Dat zou de economie een flinke steun in de rug kunnen bezorgen.

    Omdat centrale banken hun soepel monetair beleid voortzetten in 2020 om de huidige expansie te ondersteunen, zullen veel beleggers ook dit jaar op zoek gaan naar rendement. Gelet op de huidige (geo)politieke onzekerheden kan het geen kwaad om vooral te concentreren op kwaliteit en op de kwaliteit van het dividend.

    Als het om waarderingen gaat, moeten we vaststellen dat die niet overdreven hoog zijn. Op basis van de verwachte winsten noteert het gemiddelde Europese aandeel een koers-winstverhouding van 14. Voor de Opkomende Markten geldt een KW voor 2020e van amper 12. In de VS komt de K/W uit op 18. Dat is boven het langjarig gemiddelde van 15 – 16. Die hoge K/W is te danken aan het grote gewicht van de technologiebedrijven. Beleggers rekenen immers op een aanhoudende hoge winstgroei. Daar komt nog bij, dat er de laatste jaren amper behoorlijke alternatieven voor beleggers voorhanden waren (TINA).

    Kwaliteit en dividend

    Met kwaliteit bedoelen we bedrijven die een bovengemiddelde groei noteren, niet gebukt gaan onder te grote schuldenlasten en die een constante ontwikkeling van de winst per aandeel laten zien. Deze aanbeveling geldt in het bijzonder voor de VS, waar het dividendrendement structureel lager ligt dan in Europa of Azië.  Voor Europa is beleggen in dividend in 2020 zeer aantrekkelijk, omdat er wel een heel brede kloof is gegroeid met het rendement op staatsobligaties. Het gemiddeld bruto dividendrendement bedraagt 3,6%.
    De voorkeur gaat uit naar bedrijven die het dividendrendement op niveau kunnen houden. Voor Azië geldt dat dividendrendementen historisch hoog zijn en er lijkt nog meer in het vat te zitten. In landen en steden als Singapore, Hong Kong, Thailand en Taiwan stijgt het dividendrendement uit boven het rendement op staatsobligaties.

    Misschien is China nog wel het meest te verkiezen voor aandelenbeleggers. Op het eerste gezicht, lijkt het een onwaarschijnlijk keuze. Het land kampt nog steeds met de (gevolgen van) handelsoorlog. Schijn bedreigt. Slechts 2% van de beursgenoteerde bedrijven zijn echt actief op de Amerikaanse markt. Ruim 85% van al die bedrijven is voornamelijk actief op de reusachtige thuismarkt. Die markt is bijna immuun voor de tarievenoorlog. Bovendien probeert de overheid de economie voorzichtig te stimuleren, zij het veel minder dan in het recente verleden.

    Consument

    Het feit, dat de handelsoorlog nog lang niet volledig voorbij is, is van grote invloed voor de keuze van sectoren. De handelsoorlog zorgt voor aanhoudende onzekerheid bij bedrijven, vooral bij bedrijven in de exportsector. Het is daarom misschien beter om te kiezen voor bedrijven die vooral het vizier hebben op de consument. In veel westerse landen is er min of meer krapte op de arbeidsmarkt, waardoor lonen stijgen en veel mensen een baan vinden.

    In de VS hebben we dan een voorkeur voor bedrijven met een sterke naam en met het vermogen prijzen te verhogen. Een tweede voorkeur geldt bedrijven die vooral de millennials bedienen. Dat is demografisch een zeer grote en belangrijke groep, waarvan de koopkracht aan het stijgen is.

    Voor Europa geldt dezelfde voorkeur. We vragen ook aandacht vragen voor bedrijven die zich oriënteren op de consument in de Opkomende Markten. Voor Azië hebben we een heel andere voorkeur. Denk aan het Chinese Internet en aan bedrijven die profiteren van de opbouw van 5G. Het is niet uit te sluitend dat in Azië 2020 het jaar wordt van de 5G smartphone.

    We zijn niet gecharmeerd van cyclische sectoren als materials, transport en chemie.
    Voor deze sectoren is de wereld het werkterrein en ze zijn daarmee zeer gevoelig voor geopolitieke spanningen.

    Fixed Income

    De rente op staatsobligaties is in 2019 steeds dieper weggezakt en zelfs negatief geworden. Wereldwijd hebben obligaties met een negatieve rente een waarde van $ 12 biljoen. Het lijkt niet voor de hand te liggen, dat de rente in 2020 nog veel verder in het rood zal schieten. Maar het omgekeerde lijkt evenmin voor de hand te liggen. Wie toch in staatsobligaties wil beleggen en tegelijk een positief rendement wil behalen, moet misschien eens denken aan de Amerikaanse treasuries. Het lijkt op dit moment niet erg waarschijnlijk dat de lange termijn rente in 2020 fors gaat oplopen.

    Wie toch in de eurozone wil beleggen kan altijd nog kiezen voor kortlopende obligaties. Weliswaar is de kans aanwezig dat in de eurozone de obligatierente in 2020 enigszins oploopt, maar kortlopende obligaties zijn daar wat betreft koers minder gevoelig voor.

    Alternatief

    Beleggers die een alternatief zoeken en naar bedrijfsobligaties kijken met een hoge yield, moeten op hun tellen passen. Veel bedrijven torsen hoge schulden met zich mee en dat kan een bedreiging vormen voor hun kredietwaardigheid.

    Een alternatief is misschien ook de in dollars gedenomineerde staatsobligatie in de Opkomende Markt (de EMBIGD-index). Die biedt een rendement van 5%. Deze assetclass is heel gediversifieerd met meer dan 70 landen opgenomen in de index. Dat biedt een heel aantrekkelijke spreiding en maakt de kans op een ongelukje kleiner. De Opkomende Markten zijn en blijven nog steeds een groeimarkt. Een land als China zal aan het einde van2020 voor 6% meewegen in de wereldwijde obligatiemarkten en de Opkomende Markten voor 13%.

     

    Terugblik en wijzigingen in de portefeuille

    Met het schrijven van een investment outlook brengt vanzelf de vraag naar voren wat de beleggingsresultaten van ER Capital over 2019 waren? Die vraag kan heel kort beantwoord worden. Het afgelopen jaar was gewoon een schitterend beleggingsjaar. De meeste indices zijn de lucht ingeschoten.

    Performance 1.png

    De figuur laat zien dat de prestaties van ER Capital er mogen zijn. ER Capital heeft de meeste indices, die als benchmark gebruikt worden, achter zich gelaten. Dit geldt ook voor de lange termijn resultaten. De cijfers zijn gebaseerd op modelportefeuilles; uw portefeuille en de resultaten daarvan kunnen afwijken.

    Op zich zijn de mooie beleggingsresultaten opmerkelijk. Het jaar 2019 startte immers in de mineur. De Fed was immers begonnen met het stapsgewijs verhogen van de rente. Beleggers waren daarnaast bang dat de ECB in de loop van 2019 het Amerikaanse voorbeeld zou gaan volgen.

    Zover is het niet gekomen. De Fed heeft een pas op de plaats gemaakt en de ECB is meer gaan verruimen in plaats van verkrappen. Hierdoor sloeg het sentiment onder beleggers om en gingen koersstijgingen in de versnelling. Ook ER Capital heeft geprofiteerd van deze omslag. Dankzij deze draai zijn waarderingen van aandelen fors opgelopen.

    Wat zit er in het vat voor 2020. ER Capital heeft de beleggingsportefeuille behoorlijk aangepast. Het gewicht in Banken en Verzekeraars is fors verlaagd. De reden is de aanhoudend extreem lage rente. We verwachten niet dat daar in de komende jaren wezenlijk verandering in komt. De lage rente vreet aan de fundamenten van het businenessmodel van de financials

    De vrijgekomen middelen worden voornamelijk belegd in Technology. Daar zijn twee overwegende motieven voor. De eerste is dat het beleggingsmodel, dat ER Capital hanteert, dit als beste alternatief suggereert. De tweede is, dat binnen de MSCI World, de sector Communications Technology een fors hoger gewicht heeft gekregen. Wij passen onze weging aan aan deze nieuwe werkelijkheid.

    Tenslotte, analisten hebben uitgedokterd dat het beursjaar na een fenomenaal jaar een gewoon beleggingsjaar wordt. De rendementsverwachting op aandelen bedraagt circa 6% met een groot deel dividend. Maar u weet het: resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. U begint op 1 januari gewoon weer op nul!

    Ter onderbouwing van ons lange termijn rendement vindt u hieronder de grafiek van de AEX met en zonder herbelegd dividend.

    Zoals u ziet is lange termijn vermogens groei gebaseerd op geduld en dividend. De dagelijkse koersschommelingen vallen uiteindelijk in het niet bij de kracht van “compounding”. Het achtste wereldwonder zoals Einstein het heeft verwoord.

    Duidelijk is de ruime verdrievoudiging te zien en de demping van de schommelingen als gevolg van de dividenden.

    Figuur 11: AEX, periode 1999 -2020

     

    AEX 1.png

    AEX 2.png

     


     

    TWEETS