NEWSFEED RTL Z:

NEWS:

    Amerikaanse hedge funds willen Europese conglomeraten ontmantelen

    • 8/29/2018

    Amerikaanse hedge funds willen Europese conglomeraten ontmantelen

    Conglomaraat.jpg

    De ouderen onder ons zullen het zich nog wel herinneren. Er was een tijd dat er een Philipsproduct was voor elk moment van de dag. ’s-Ochtends werd je wakker gemaakt door een wekker van Philips. Scheren en tandenpoetsen met Philips. De stereo in de auto was van Philips en je lunch maakte je warm in een microwave alweer van Philips. ’s-Avonds zat je naar een Philips tv te kijken en de gloeilampen in het plafond of waar dan ook waren van Philips.

    Het bedrijf Philips bestaat nog, maar het richt zich nu exclusief op gezondheidszorg. Het wordt voor zijn specialisatie beloond met een hogere winstgevendheid en een stijgende beurskoers. De geleidelijke ontmanteling van Philips in de afgelopen decennia is waarschijnlijk te beschouwen als een voorspel van wat Europese industriële conglomeraten te wachten staat. Activistische beleggers denken dat het model conglomeraat op sterven na dood is. Het zijn vooral Amerikaanse hedge funds die zich opwerpen als de grote criticasters van het Europese conglomeraat. Ze richten hun pijlen op grote namen als het Zwitserse ABB, op Nestlé en op het Duitse Thyssen Krupp. Ze boeken al successen. Zo hebben Daimler en VW Groep al aangekondigd hun vrachtwagendivisies af te splitsen en te verzelfstandigen.

    De logica van de activisten is simpel en duidelijk. De aandelen van Europese conglomeraten blijven stelselmatig achter bij die van de pure-plays, de gespecialiseerde bedrijven. Bij Goldman Sachs hebben ze uitgerekend dat de underperformance de afgelopen vijf jaar 8 procentpunt bedroeg. Ze spreken van een conglomeraat discount. Activisten blijven er ook op hameren, dat de onderdelen op de beurs tezamen meer waard zijn dan het geheel. Het heeft dan ook zin om een actief portfoliobeleid te voeren, iets waarvan de meeste conglomeraten altijd wars zijn geweest.

     

    De Amerikaanse hedge funds weten zich in hun kritiek gesteund door een sterke dollar. Dat maakt het mogelijk om voor relatief weinig geld Europese assets te kopen. Volgens de bankiers van Lazard investeerden activistische beleggers in 2017 $ 22 miljard in Europese bedrijven tegen $ 10 miljard in de periode 2010 – 2013. De tactiek is steeds dezelfde. Ze kopen een minderheidsbelang en eisen vervolgens van het management dat die het bedrijf gaan herstructureren. Dat kan op verschillende manieren. Het portfolio aan economische activiteiten moet kritisch tegen het licht gehouden worden, complete divisies kunnen eventueel afgesplitst worden, verzelfstandigd en/of naar de beurs gebracht worden. Dat alles moet gebeuren onder het motto dat de aandeelhouderswaarde omhoog moet. De hedge funds ondervinden in hun streven steeds meer steun van institutionele beleggers als bijvoorbeeld pensioenfondsen. Dat weten ze bij Akzo Nobel maar al te goed. Een revolte van grote aandeelhouders dwong het management om de divisie Chemie buiten de deur te plaatsen.

    Conglomaraat 0.0.png

    Natuurlijk klinkt er niet alleen gejuich. De activisten krijgen vaak het verwijt voor de voeten geworpen, dat het hen enkel gaat om een korte-termijn-winst. Ze breken op, cashen en verdwijnen met de noorderzon. Dat is een terechte kritiek, maar gaat niet in alle gevallen op. De Zweedse activist Investor AB steunde juist de beslissing van ABB om zich niet op te splitsen. Daar komt nog bij, dat vooral Amerikaanse activisten zich nogal eens verkijken op de Europese omstandigheden. Opbreken of ontmantelen blijkt in de praktijk vaak veel moeilijker dan verwacht. Het treft dan ook dat sommige bedrijven zich zeer bereid tonen om met de activisten samen te werken. Een recent voorbeeld daarvan is het containerbedrijf AP Moller-Maersk, dat zijn energiepoot heeft afgestoten om zich volledig te concentreren op transport en logistiek. Sommige bedrijven hebben niet eens een activistisch belegger nodig om de tekenen van de tijd toch goed te begrijpen. Zo is de ceo van Siemens, Joe Kaeser drukdoende zijn bedrijf te stroomlijnen. Siemens moet zich in zijn ogen concentreren op zijn industriële activiteiten. Non-core activiteiten krijgen meer autonomie, zoals de healthcare poot. De structuur van het conglomeraat wordt vervangen door die van de holdingcompany. Analisten en beleggers juichen deze handelswijze toe!

    Conglomeraat 0.1.png

    Het handelen van Kaeser is ingegeven door het besef dat nieuwe disruptieve technologieën de industriële sector, maar ook de energiesector in rap tempo veranderen. Trends als the Internet of Things, Kunstmatige Intelligentie bepalen steeds meer hoe producten ontworpen worden, geproduceerd en gebruikt! Al deze nieuwe technologieën maken markten volatieler, moeilijker te voorspellen. Veranderingen volgen elkaar snel op en het is vaak onduidelijk welke afslag ze gaan nemen. Willen bedrijven overleven, dan moeten ze hun organisatiestructuur aan deze nieuwe werkelijkheid aanpassen! Dat kan ook zonder activisten.


     

    TWEETS